Од мајчинска вина до мир во сопствените одлуки – ВЕБИНАР

Стануваш сабајле, многу е веројатно дека не си се одморила, си станала неколку пати во текот на ноќта затоа што некој те повикал, и уште пред да станеш од кревет во глава веќе почнува списокот, што треба денес, што не смееш да заборавиш, што не стигна вчера, па носиш некоја мала одлука и веднаш почнуваш да ја вртиш во глава и по 10 пати, дали требаше вака, дали можеби можев поинаку, дали згрешив?

Се трудиш да бидеш присутна со детето, го гледаш, го слушаш, а во исто време размислуваш на сите работи што те чекаат, на оние што не си ги направила, се обидуваш да запамтиш нешто важно и токму тогаш ти доаѓа друга мисла што не сакаш да ја изгубиш, па се фаќаш дека си таму со тело, ама не си целосно таму и некаде длабоко чувствуваш непријатна напнатост што не знаеш ни како да ја објасниш.

Конечно наоѓаш момент за себе, неколку минути тишина, можност да испиеш топло кафе, но наместо да се опуштиш ти доаѓаат мисли дали треба да си со децата, дали си себична што сакаш време за себе, да не е подобро да завршиш нешто корисно, па го земаш телефонот како некаков одмор, а таму те чекаат уште информации, уште споредби, уште чувство дека некој друг прави подобро, па се прашуваш дали ти нешто пропушташ, дали доволно внимание му посвети на едното дете ако имаш две, дали го запоставуваш другото, дали си фер, дали си доволна, дали им даваш тоа што им треба или нешто ќе им фали… Отвараш книга нешто да прочиташ, гледаш и некоја статија на портал за родителство, бараш некој совет. На едното место пишува едно, на другото нешто сосем спротивно. Едното вели „пуштете го“, другото вели „реагирајте веднаш“. Во тој момент, веќе не знаеш што е правилно, не знаеш кому да веруваш, а најтешко е што не знаеш дали можеш да си веруваш на себе.

Сакаш да си добра и на работа, да се развиваш, да напредуваш, да заработуваш повеќе, да учиш нови работи и да се вмрежуваш. Сакаш да се чувствуваш задоволно и таму. Тамам ќе почнеш, почнуваш да мислиш на децата, дали им недостигаш, дали нешто си заборавила, дали пиеја витамини, дали добро јаделе… Не знаеш што е полошо, да останеш и да се чувствуваш заглавено или да одиш напред и да се чувствуваш виновно.

Во текот на денот се трудиш да стигнеш сè, да бидеш добра мајка, добра партнерка, да функционираш, а некаде помеѓу сите тие улоги се губиш од умор и тогаш во момент на замор или нервоза ќе изреагираш побрзо или поостро отколку што сакаш, ќе повишиш тон, па веднаш после тоа доаѓа бран на вина, што ми требаше вака, каква мајка сум јас, дали ќе му остане ова, дали ќе го памти, дали му правам штета, да не му остави некаква траума… Таа ситуација ја носиш со себе со часови, ја анализираш, ја враќаш, ја повторуваш, се споредуваш со други мајки и иако знаеш дека не ти помага, сепак некако изгледа како тие да се посмирени, посигурни, како да знаат што прават, а ти постојано бараш некоја потврда дека си на вистински пат, и на крајот од денот, иако си дала многу, си направила многу, чувството е дека не е доволно, дека секогаш има нешто што можело подобро.

Легнуваш уморна, телото ти бара одмор, а мислите во глава никако да застанат. Правиш преглед на денот, што направив, што не направив, што требаше поинаку, што ме чека утре… Ти доаѓа мислата како и односот со партнерот почна многу да се менува. Понекогаш немаш трпение, понекогаш немаш енергија, понекогаш само сакаш да има дома тишина. Се прашуваш дали си доволно присутна таму, дали доволно даваш, дали си се оддалечила, дали претера за чорапите и даската во тоалетот… Додека се обидуваш да бидеш добра мајка, почнуваш да се сомневаш дали си добра партнерка, па уште една вина се додава на сè останато.

Се појавува и еден дел во тебе што ти вели дека не ни треба да се чувствуваш вака. Дека треба да бидеш благодарна, дека ова е „најубавиот период“, па тогаш не само што ти е тешко, туку се чувствуваш виновно што воопшто ти е тешко.

Некаде во таа бука се појавува и мислата што најмалку сакаш да ја признаеш, што и да правам, како да не е доволно.
Не само што не знаеш што да правиш, туку не си ни сигурна во тоа што веќе го правиш. А, правиш многу.

На вебинарот ќе разбереш: